تحلیل تاثیر آموزه عدل بر آثار هنر اسلامی

هنر اسلامی، هنری است که متأثر از مبانی اعتقادی دین اسلام و مذهب تشیع بوده و این تأثیرات باعث شده است که در عمل، سبکی نو در هنر بوجود آید‌ که دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است. یکی از آموزه‌های تأثیرگذار بر هنر اسلامی، اصل عدل است که دومین اصل از مبانی اعتقادی شیعه است. هدف از این مقاله، یافتن جلوه‌های آموزه عدل در هنر اسلامی است و برای فهم این مهم، می‌بایست معانی عدل را در آثار هنر اسلامی جستجو کرد. روش تحقیق در این پژوهش، روش توصیفی-تحلیلی بوده و به‌صورت کتابخانه‌ای، جمع-آوری اطلاعات انجام شده است. نتایج تحقیق، بیان‌کننده این است که از میان معانی عدل، دو معنای «موزون بودن» و «تساوی و نفی هرگونه تبعیض» در هنر اسلامی جلوه کرده است. تقارن، تناسب و انعکاس در هنر اسلامی نمونه‌هایی از جلوه عدل در معنای موزون بودن است. علاوه بر آن، تساوی و نفی تبعیض نیز که معنای دیگر عدل است در یکنواختی و تکرار نقوش و آثار افقی‌گرا جلوه‌ نموده است. بنابراین اصل عدالت با زبان «نظم و تعادل و تناسب»، «یکنواختی»، «تکرار» و «افقی‌گرایی» در هنر اسلامی بیان شده است.