فرشتگان در ادبیات تعلیمی با تکیه بر متون نظم فارسی

عالم بالا و مجردات عناصری هستند که در همه مذاهب و مکاتب تعاریفی از آنها ارائه شده است. فرشتگان یا ملائکه در عالم مجردات جایگاه خاصی دارند. در قرآن خداوند چند نوع فرشته را نام می‌برد که هر گروه دارای وظایفی هستند. در دین زرتشتی هر یک از عناصر جهان طبیعت دارای فرشته‌ای هستند که آنها را مدیریت می‌کند. در اسلام نیز فرشتگان خاصی برای امور مهم تعریف شده‌اند که جزو ملائکه مقرب هستند. فرشتگان به دلیل موجودیت تک بعدی، قابلیت مخالفت امر خدا را ندارند و دائم در حال تسبیح و انجام وظیفه هستند. در این پژوهش آثار تعلیمی فارسی با هدف شناخت جایگاه فرشتگان در آثار تعلیمی منظوم مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه تحقیق این است که در ادب تعلیمی از جهت زاویه به فرشتگان نگاه می‌شود. فرشتگان به عنوان موجودات پاک در برابر موجودان اهریمنی مثل دیو و شیطان قرار دارند و انسان‌ها در پاکی با آنها مقایسه می‌شوند. از سویی در رابطه با فرشتگان مقرب: جبرئیل، میکائیل، اسرافیل و عزرائیل، به کارکرد‌‌های تعریف شده برای آنها اشاره می‌شود و در این رابطه از آرایه‌های مختلف نیز استفاده می‌شود.