بررسی نقش مایه خورشید در فرش قشقایی با تاکید بر نظریه سنت گرایان

صنایع دستی هر قوم و ملتی تبلور آیین، آداب و رسوم، بینش اساطیری و اعتقادات مذهبی آن قوم و ملت است. هنر و صنایع‌ دستی‌ روستاییان و عشایر، منابع‌ بسیار غنی‌ و مناسبی‌ برای‌ مطالعه‌ی‌ تاریخ‌ هنر کشورمان از زمان گذشته‌ می‌باشند. دستبافت‌های قشقایی‌ دارای‌ رنگ‌‌های‌ تند و شاد به‌ همراه نقوشی‌ ساده و هندسی‌‌اند. این‌ نقش‌‌مایه‌‌ها از لحاظ فنی‌ و بصری‌ قابلیت‌‌های‌ بالایی‌ داشته‌ که طی دوران مختلف ارزش معنوی خود را حفظ نموده‌اند. یکی از جلوه‌های مهم اهمیت نمادگرایی را می‌توان در هنر مشاهده کرد. در این مقاله سعی شده است به سوالی مبنی بر اینکه دید و نظریه سنت گرایان در باب نقش مایه خورشید در فرش قشقایی چیست؟ پاسخ داده شود. در واقع هدف این پژوهش، بررسی نمادهای فرش قشقایی از نظر فنی و بصری و رسیدن به معنی و مفهوم آنها با تکیه بر نظریه سنت‌گرایی و همچنین خاستگاه این نقوش می‌باشد. در نهایت درمی‌یابیم که بیشتر نقوش قشقایی برگرفته از اساطیر هستند و استفاده به جا از نقش‌مایه‌های قدیمی و ملی ایران باعث ادامه حیات نقوش گذشته و سالم ماندن معانی عمیق این نمادها می‌شود و فرهنگ به طور صحیح از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. روش تحقیق این پژوهش از نظر هدف، توسعه‌ای است و از لحاظ ماهیت توصیفی- تحلیلی می‌باشد و جمع‌آوری اطلاعات پژوهش به صورت کتابخانه‌ای می‌باشد.