شاعران و نویسندگان ایرانی تحت تأثیر اندیشههای دینی مأخوذ از آیات قرآنی و روایات بزرگان دینی، به طور مستقیم یا غیر مستقیم تحت تأثیر اخلاق اسلامی بودهاند. یکی از شعرای بزرگ که میتوان مضامین اخلاقی را در دیوانش بازجست، خواجوی کرمانی است. خواجو در آثار خود بسیار از امام علی (ع) یاد کرده است و به نظر میرسد با اثر گرانقدر او «نهجالبلاغه» انس داشته است. در این پژوهش بر آنیم به بررسی و تطبیق مضامین اخلاقی آثار خواجو با نهجالبلاغه بپردازیم. پرسش اصلی تحقیق این است که میزان مطابقت مضامین اخلاقی در آثار خواجو و نهجالبلاغه تا چه اندازه است. نتایج پژوهش نشان میدهد که خواجو در آثار خود به مضامین اخلاقی توجه ویژهای دارد و با توجه به ارادت او نسبت به امام علی (ع) و آشنایی با نهج البلاغه بسیاری از مضامین اخلاقی آثار او با نهجالبلاغه مطابقت دارد و خواجو از نهجالبلاغه اثر پذیرفته است. این پژوهش به شیوۀ توصیفی- تحلیلی و به صورت کتابخانهای انجام شده است.