ریخت‌نگاری نمادین المان‎های معماری در مسجد قرطبه‌ی اندلس اسپانیا بر پایه‎ی روند تغییر کاربری

مسجد جامع قرطبه، یکی از بناهای باشکوه و الهام گرفته از معماری دوران اسلامی می‎باشد. مسجد مذکور با همه تغییراتی که مسیحیان به قصد از بین بردن هویت و روحانیت اسلامی، بر آن وارد کرده و روا داشته‌اند، هم چنان در و دیوار، مناره و محراب آن هر بیننده‌ای را به هویت واقعی خود راهنماست. یاکوبسن نشانه شناسی را فرایند معنی‌دار شدن بر اساس متن و اکو نشانه‌شناسی معماری را پدیده‌ای فرهنگی و ابزاری برای برقراری ارتباط معرفی کرده‌اند. هدف این مقاله ریخت‌نگاری نمادین المان‎های معماری در مسجد «کوردوبا»‌ی اندلس اسپانیا بر پایه‎ی روند تغییر کاربری است. یکی از بناهای تاریخی قابل بحث در انجمن‌های دینی و معماری بین‎المللی، مسجد قرطبه و نوع نگاه معماران دو دوره‌ی تاریخی مبتنی بر چهار خاستگاه دینی مسیحی – اسلامی و اسپانیایی – ایرانی است، که در این مقاله با ابزار نمادگرایی و چگونگی جدال کاربری بر پایه‌ی قوانین جاری سه دهه حاکمیت چندگانه‌ی مشرف بر فرهنگ و هنر اسپانیا نقش بسته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که منشور دموکراسی حاکم بر اتمسفر سیاسی فرهنگی اسپانیا در سه دهه موجد نگاهبانی از نقوش تزئینی محتوی رنگ، فرم، بافت، جنس و عناصر نمادگرایی دو کاربری همزمان مسجد – کلیسا گردیده و به نظر می‎رسد که امتیاز برجسته‌ی بین‌المللی این مسجد در تعامل بینافرهنگی بوده است. روش این مقاله اسنادی – کتابخانه‌ای و شیوه‌ی تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز تحلیل محتوای کیفی بوده است.