موسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی الهیات هنر 2383-1227 1394 شماره سوم 2016 02 20 Subjects موضوعات و ملاکات حکم در فقه هنر 5 13 29551 FA محمد جواد فاضل لنکرانی مدرسه اسلامی هنر Journal Article 2016 01 05 بحثی پیرامون موضوعات و ملاکات حکم در فقه هنر از زبان آیت الله محمد جواد فاضل لنکرانی https://el.itaihe.ac.ir/article_29551_4d60a385a8f1a095e0999b065bc14bc8.pdf

موسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی الهیات هنر 2383-1227 1394 شماره سوم 2016 02 20 فاقد عنوان انگلیسی بازپژوهشی نقش انگیزه و محتوا در حلیت و حرمت هنر 15 36 29552 FA سیف الله صرامی مدرسه اسلامی هنر Journal Article 2016 01 05 انگیزه و محتوای حرام در حرمت همه اقسام مصادیق هنر، غیر از غناء، به عنوان تمام موضوع یا جزء موضوع، دخالت دارد. در مورد غناء که نوعی کیفیت صوت است و تعیین آن خارج از موضوع این مقاله است، ظاهر ادله معتبر و آرای غالب فقها این است که انگیزه و محتوا در حرمت آن نقش ندارد. https://el.itaihe.ac.ir/article_29552_407c81ae411f5e0a5c4a5b62c0ca9770.pdf

موسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی الهیات هنر 2383-1227 1394 شماره سوم 2016 02 20 فاقد عنوان انگلیسی واکاوی مسأله‌ی لهو، از منظر فقهی 37 54 29553 FA منصور مظاهری کرونی مدرسه اسلامی هنر Journal Article 2016 01 05 این نوشتار تحقیقی درباره حکم فقهی لهو می باشد و خاستگاه این بحث از آن جاست که برخی از فقها در مسائل گوناگون برای اثبات حکم، به حرمت لهو استناد می نمایند. در این تحقیق پس از مفهوم شناسی لهو و واژه های مرتبط، آیات و روایات مربوطه مورد تحلیل قرار گرفته و این نتیجه بدست آمد که لهو به طور مطلق، حرمت ندارد و حرمت مختص به لهوی است که موجب انحراف عقیده و یا سوق دادن به ترک واجبات، بی بندوباری و ارتکاب گناهان باشد. https://el.itaihe.ac.ir/article_29553_38a44c258ac6985bb71726a37252d313.pdf

موسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی الهیات هنر 2383-1227 1394 شماره سوم 2016 02 20 فاقد عنوان انگلیسی چیستی آفرینش‌های هنری و ادبی 55 84 29554 FA محمود حکمت نیا مدرسه اسلامی هنر Journal Article 2016 01 05 آفرینشهای ادبی و هنری، اموری هستند که از خلاقیت افراد در ذهن پدید آمده و متضمن پیام صریح یا ضمنی پدیدآورنده به دیگران است. پس از ورود فناوری تولید و تکثیر انبوه محصول فکری به زندگی اجتماعی و اقتصادی شدن تولید، کار فکری و هنری به فعالیتی ارزشمند و اقتصادی تبدیل شد. با توجه به این امر این سخن مطرح گردید که ماهیت حقوقی آفرینش‌های فکری در حوزه اقتصادی چیست و شیوه حمایت از آن کدام است. نوشتار حاضر تلاش می‌کند با مرور بر ادبیات موضوع ضمن شناخت موضوع راه‌حل‌هایی را متناسب با ادبیات فقهی بررسی نموده و در پایان با تحلیل مشکل ابتدا مفاد قاعده حقوقی مورد نظر را بررسی کرده و در ادامه مشروعیت آن  را در ساختار نظام حقوقی اسلام بررسی کند. https://el.itaihe.ac.ir/article_29554_bd3e776678a01701f968d3cd4b787d39.pdf

موسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی الهیات هنر 2383-1227 1394 شماره سوم 2016 02 20 فاقد عنوان انگلیسی قلمرو آزادی بیان در نقد هنری 85 116 29555 FA سید ضیاء موسوی مدرسه اسلامی هنر Journal Article 2016 01 05 یکی از ظرفیت‌های عمده و بسیار رایج هنر به ویژه در قالب‌هایی مانند فیلم، تئاتر، شعر، طنز و داستان، نقد کاستی‌ها، افکار، اخلاق و رفتارهای نادرست و مبارزه با آنها است، اما نقد در هر جامعه و فرهنگی مواجه با شرایط و ضوابطی است. در فرهنگ دینی و چارچوب آیین جاودانه اسلام نیز در دو حوزه فقه و اخلاق، شاهد قیود و شرایطی برای نقد دیگران هستیم که در مجموع نشان می‌دهد نقد درست و مجاز چه شاخص‌هایی دارد؟ این قیود این پرسش را پیش رو می‌گذارد که قلمرو آزادی بیان در نقد هنری چیست و چگونه رسم می‌شود؟ پرسشی که در مبارزه با ستم و بی‌عدالتی اجتماعی و نقد کسانی که حقوق مادی و معنوی، اعم از حقوق فردی و اجتماعی مردم را زیر پا می‌گذارند، رنگ بیش‌تری دارد. یکی از قیود اخلاقی و فقهی، حرمت غیبت است که دامنه موضوعی آن شامل مسائل عمومی و اجتماعی نیز می‌شود. این است که باید دید نقد هنری چه نسبتی با این حکم اخلاقی و فقهی و استثناهای آن دارد؟ با توجه به اینکه «تظلم» از مصادیق روشن استثناء در حکم آن است، آیا می‌توان دامنه این استثناء را چنان دید که توانایی هنر را در مقابله با رفتارهای ظالمانه و پایمال‌کنندگان حقوق جامعه نه تنها محدود نسازد بلکه در راستای آن به کار گیرد؟ در این مقاله نشان داده شده که از نگاه فقهی و نیز تفسیری می‌توان و بلکه باید جانب کسانی را گرفت که چنین نگاه گسترده‌ای دارند و تظلم را محدود به شکایت به دستگاه‌های خاص نکرده‌اند. آنچه این بحث را به آزادی بیان در نقد هنری پیوند می‌دهد، از یک سو نگاهی است که فقهاء به درستی در گسترش حکم جواز تظلم، از جمله از نظر روش دارند و از سوی دیگر معنای گسترده‌ای است که «ظلم» و طبعا «تظلم» از نظر فردی و اجتماعی و مادی و معنوی و در حوزه‌های مختلف فردی و عمومی و حکومتی و بین‌المللی دارد. آنچه برخی آیات و روایات به شرحی که در این مقاله آمده، نشان می‌دهد و فقهای بزرگی مانند شیخ انصاری و به ویژه امام خمینی گفته‌اند، دایره آزادی بیان در مبارزه با بی‌عدالتی و ستم را از جمله در قالب‌های هنری بسی گسترده می‌کند و دست مظلومان را به دستی برتر در رسانه‌ای کردن و رسوا ساختن متجاوزان به حقوق مردم در می‌آورد و ظرفیت‌های هنری و رسانه‌ای را در کنار سایر توانایی‌های فردی و اجتماعی در راستای حمایت از آنان و احیای حقوق آنان و کند ساختن تیغ ستمگران قرار می‌دهد.  https://el.itaihe.ac.ir/article_29555_a9bd54659f4a895624ba4a669a7ca977.pdf

موسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی الهیات هنر 2383-1227 1394 شماره سوم 2016 02 20 فاقد عنوان انگلیسی محدوده آزادی هنرمند در نسبت با حریم خصوصی 117 146 29556 FA محمد هادی مفتح مدرسه اسلامی هنر Journal Article 2016 01 05 حریم خصوصی از مهمترین مباحث حقوق شهروندی است که از سوی متفکران سیاسی و اجتماعی دارای گرایش به مکاتب فکری مختلف مورد توجه قرار دارد. این حریم، از یکسو به عنوان مرزی برای دخالت­ شهروندان در امور یکدیگر، و از سوی دیگر به عنوان مرزی برای دخالت کارگزاران حکومتی در امور رعایای تحت حاکمیّت، مورد مناقشه و بررسی قرار می­گیرد. و هنرمند، چه از حیث شهروند بودن و چه از حیث نظارتی که از سوی هیئت حاکمه بر او اعمال می­شود ناچار به رعایت این حریم و الزامات آن می­باشد. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به این مسأله پرداخته،­ و با بهره­گیری از آیات قرآن کریم و روایات معصومین^{علیهم­السّلام}، نگاه مکتب اسلام و فقه امامیّه نسبت به جایگاه حریم خصوصی به عنوان مصداق بارزی از اخلاق اجتماعی اسلامی ارائه گردیده است. در این مقاله اثبات شده است که حریم خصوصی امری لازم الرّعایه از سوی هنرمندان بوده، و تنها آنگاه که با مصلحتی اهمّ تزاحم پیدا کند قابل هتک خواهد بود؛ و البتّه هنگامی که اهمّ بودن مصلحت مزاحِم مردّد باشد، اصاله الحظر جاری بوده و مانع هتک حریم خصوصی مزاحَم خواهد گشت. https://el.itaihe.ac.ir/article_29556_d0b1ca03aeb8339058e0e19fc2db036e.pdf

موسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی الهیات هنر 2383-1227 1394 شماره سوم 2016 02 20 فاقد عنوان انگلیسی بررسی فقهی موسیقی‌درمانی 147 169 29558 FA محمد مهدی مقدادی مدرسه اسلامی هنر Journal Article 2016 01 05 <strong>یکی از کاربردهای مهمی که برای موسیقی مطرح شده است، موسیقی درمانی است؛ یعنی استفاده از این هنر در تأمین و بهبود سلامت جسمانی و روانی. نوشتار حاضر با محوریت این مسأله، پس از موضوع‌شناسی و نیز تبیین حکم موسیقی در حالت اولیه، حکم موسیقی غنایی جهت درمان بیماران را بررسی نموده است. دیدگاهی که در این مقاله مورد توجه قرار گرفته، جواز درمان با همه انواع موسیقی و حتی موسیقی غنایی، البته، در حالت اضطرار است؛ به طوری که واقعاً، معالجه و درمان بیمار، متوقف بر آن باشد، اگرچه در احراز این نکته (تاثیر واقعی وانحصاری موسیقی غنایی در درمان) تردیدهایی وجود دارد. در این مقاله، برای تبیین این دیدگاه و استحکام سازی آن، دلایلی سامان یافته و تلاش شده است که با نقد و بررسی منصفانه، قلمرو مقبولیت و پذیرش این نظریه روشن شود.</strong> https://el.itaihe.ac.ir/article_29558_08a7a2e472df1185eec3b0c1c0b1ba14.pdf