موسسه آموزش عالی هنر و اندیشه اسلامی الهیات هنر 2383-1227 1402 23 2023 06 22 The Phenomenology of the Concept of Light in Transcendent Art: A Perspective by Henry Corbin پدیدارشناسی مفهوم نور در هنر متعالی از دیدگاه هانری کربن 179 197 712107 FA نوشین نراقی دانشجوی دکتری عرفان اسلامی، گروه فلسفه و عرفان، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، (نویسنده اول). عبدالرضا مظاهری استاد گروه فلسفه وعرفان، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،(نویسنده مسئول). 0000-0001-6317-6888 انشاءالله رحمتی استاد گروه فلسفه و عرفان، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،( نویسنده سوم). 0000-0002-5626-4705 Journal Article 2024 02 19 Henry Corbin, a philosopher and interpreter of spiritual wisdom, has uniquely engaged with phenomenology, recognizing and integrating Iranian-Islamic philosophical texts. His primary approach delves into topics within Islamic philosophy that were often overlooked or confined to a traditional circle of wisdom and knowledge before him. In Islamic philosophy, particularly in the works of Mulla Sadra, a crucial topic that Corbin addresses is the issue of the authenticity of existence. It refers to the separation of existence from its essences, recognizing the reality of things independently of their essences. This proposition is then extended to the realm of art, where artistic works are considered as emanations from their source. According to Mulla Sadra, these artistic works are perfection-seeking and transcendent, revealing the characteristics of the artist in their pursuit of excellence.<br>Corbin, while describing the transcendent realms beyond human experience, considers the interpretation of these realms as a central and serious theme. He regards various approaches to the world beyond as valid, emphasizing the accumulation of interpretations by scholars of mystical illuminations. Based on this foundation, he introduces his unique approach in the search for sparks of light in artistic works, suggesting that these sparks manifest in the human soul and have roots in the higher light and the sacred essence of the divine. From this perspective, an artist, in creating an artistic work, presents an image and representation of a transcendent and metaphysical place and time, connecting their audience with the Creator of the universe. هانری کربن در تاریخ حکمت اسلامی جایگاهی شایان دارد. از این رو که وی با اتخاذ شیوه خاصی از پدیدارشناسی، متون حِکمی ایرانی – اسلامی را بازشناسی و منسجم کرده است. رویکرد عمده وی به مباحثی در حکمت اسلامی است که اغلب تا پیش از وی مورد توجه جدی قرار نمی‌گرفته یا این‌که منحصر به حلقه سنتی محدودی از اصحاب حکمت و معرفت بوده است. در فلسفه اسلامی ملاصدرا، یک مبحث بسیار مهمی که مورد توجه کربن نیز قرار گرفته، مسئله اصالت وجود است که مراد از آن انفصال وجود از ماهیات آن است و حقیقت اشیاء را مستقل از ماهیات آنان می‌شناسد. این گزاره سپس به مبحث هنر نیز تعمیم داده می‌شود و آثار هنری را مراتبی متکثر از منبع آن می‌شناسد. <br>کربن ضمن توصیف مبادی ماورایی انسان از عالم مثل که آن را توصیفات مشابه هم انباشته و آکنده از نورالانوار شناسانده‌اند، مسئله تأویل را محوری اساسی و جدی خوانده و رهیافت‌های متکثر از جهان برین را معتبر می‌داند. بر همین مبنا، او به رویکرد خاص خویش در جستجوی بارقه‌های نور در اثر هنر برمی‌آید که در نوع انسان حلول کرده و ریشه در نور اعلی و ذات اقدس الهی دارند. از این بُعد، یک هنرمند در آفرینش اثر هنری، تصویر و نمایه‌ای از یک مکان و زمان ماورایی و فوق حسی را نمایانده و مخاطبان خود را با آفریدگار جهان و همه هستنده‌های مرتبط ساخته است. https://el.itaihe.ac.ir/article_712107_bdcf8f63b63cfd68b2be4e7be5345d04.pdf